„Pallotti-Człowiek” to temat najbliższego, VIII Sympozjum Instytutu Pallottiego, które odbędzie się w pallotyńskim domu w Konstancinie-Jeziornie, w dniach 26-27 listopada 2011 r.

Sympozjum „Pallotti-Człowiek” jest pierwszym, otwierającym cykl spotkań w ramach jubileuszowego Tryptyku z okazji 50-lecia kanonizacji św. Wincentego Pallottiego.

„Pallotti-Człowiek” to spojrzenie - bardziej z bliska - na św. Wincentego Pallottiego, w jego człowieczeństwie.

– Jakim człowiekiem był Wincenty Pallotti?
– Co miało wpływ na kształt Jego człowieczeństwa?
– Czy Pallotti może być przewodnikiem w odkrywaniu tajemnicy naszego człowieczeństwa?

Odpowiedzi na te i inne pytania będziemy poszukiwać w czasie listopadowego spotkania.

>>>Zobacz więcej: Program Sympozjum Pallotti-Człowiek

>>>Bezpośrednią relację z Konstancina Jeziornej można słuchać na antenie www.pallotti.fm

Wspólnota seminaryjna obchodziła w niedzielę, 22 stycznia 2012 r., uroczystość św. Wincentego Pallottiego – założyciela Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego. Centralnym momentem świętowania była Msza św., której przewodniczył ks. Bogusław Bogdan SAC – ojciec duchowny alumnów. Dla całego Zjednoczenia dzień ten zapoczątkował szczególny rok – jubileusz 50-lecia kanonizacji św. Wincentego.

Uroczystość rozpoczęła się już w sobotę wieczorem. O 18.00 w kościele seminaryjno-parafialnym pw. Królowej Apostołów odprawione zostały uroczyste nieszpory łacińskie ku czci św. Wincentego Pallottiego. Modlitwę prowadziła seminaryjna Schola Gregoriana pod przewodnictwem ks. Tomasza Skibińskiego SAC – rektora seminarium. O godz. 20.00 miała miejsce wieczornica. Czytane były fragmenty z pism św. Wincentego, któremu towarzyszył śpiew w wykonaniu Scholi PSM (Pallotyńskiego Spotkania Młodych).

Najważniejszym wydarzeniem była uroczysta Msza św. sprawowana w niedzielę o godz. 12.00. Przewodniczył jej ojciec duchowny alumnów naszego seminarium – ks. Bogusław Bogdan SAC. W homilii ks. Bogdan podkreślił, że jedną z naczelnych zasad działania św. Wincentego była troska o zbawienie dusz – największe dzieło, spośród tych, których się podejmował.

Tradycyjnie już, w uroczystość św. Wincentego Pallottiego w naszej wspólnocie odbyła się loteria fantowa, popularnie zwana bingo. Każdy z uczestników miał możliwość dobrej zabawy i poćwiczenia refleksu. Nagród wystarczyło dla wszystkich.

„Z wielką radością oddajemy do rąk Czytelników niniejszą edycję materiałów na Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan w 2012 r. Ma ona charakter wyjątkowy: oto po raz pierwszy została przygotowana przez polską grupę redakcyjną. [...]

Publikowana w niniejszej broszurze polska wersja materiałów stara się być wierna angielskiemu oryginałowi; pominięto w niej elementy oczywiste dla Polaków, np. opisy sposobu i symboliki dzielenia się opłatkiem i podstawowe informacje geograficzno-historyczne na temat Polski. Teksty ze Starego Testamentu pochodzą z przekładu tzw. Biblii Warszawskiej. Teksty nowotestamentowe oraz psalmy pochodzą z ekumenicznego przekładu zaakceptowanego przez 11 Kościołów w Polsce, a wydanego przez Towarzystwo Biblijne w Polsce.

Jest to już piętnasta wspólna broszura na Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan wydana przez Polską Radę Ekumeniczną oraz Radę ds. Ekumenizmu Konferencji Episkopatu Polski. Przy tej okazji warto podkreślić ważne rocznice, które przypadają w 2012 r. W 1942 r. powołana została Tymczasowa Rada Ekumeniczna, prekursorka PRE (1946 r.).

W 1962 r., 10 stycznia, zostało odprawione w kościele św. Marcina w Warszawie pierwsze w świątyni rzymskokatolickiej nabożeństwo ekumeniczne z udziałem zaproszonych przedstawicieli innych wyznań chrześcijańskich. Podobne nabożeństwo, swoista rewizyta, miała miejsce 22 stycznia 1962 r. w ewangelicko-augsburskim kościele Świętej Trójcy w Warszawie. W 2012 r. przypada zatem odpowiednio 70. i 50. rocznica tych wydarzeń.”

Ekumeniczny Komitet Redakcyjny
[Przygotowanie do druku: ks. dr Sławomir Pawłowski SAC]

>>>DO POBRANIA: BROSZURA na Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan (18-25 stycznia 2012 r.) - Przemienieni przez zwycięstwo Jezusa Chrystusa (por. 1 Kor 15,51-58)

Gdy zaś Jezus narodził się w Betlejem w Judei
za panowania króla Heroda,
oto mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali:
„Gdzie jest nowo narodzony Król żydowski?
Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie
i przybyliśmy oddać Mu pokłon”.
(Mt 2, 1-2)

Tegoroczną uroczystość Objawienia Pańskiego świętowaliśmy w naszej seminaryjnej wspólnocie aż przez trzy dni. W środę, 4 stycznia 2012 roku, rozpoczęliśmy uroczyste Triduum przygotowujące do uroczystości Epifanii, zakończone odświętną liturgią dnia 6 stycznia.

„Wierzysz, że Bóg narodził się w betlejemskim żłobie,
lecz biada ci, jeżeli nie zrodził się w tobie”.
Adam Mickiewicz

Jak słońce jasne jest to, że im częściej się z czymś spotykamy, doświadczamy, robimy, tym bardziej jesteśmy z tym oswojeni. Wkrada się nuda w doświadczaniu, a w działaniu rutyna. Mija czas i możliwość bycia czymkolwiek zaskoczonym lub oczarowanym. Nie ma szans, by jakaś nowość była w stanie skłonić nas do głębszego zastanowienia i szukania odpowiedzi. Mija zachwyt, mija pasja, wszystko staje się jakby rozcieńczone, pozbawione smaku, rzeczywista lura. Ile razy można oglądać więc najlepszy nawet film, by nie znudzić się i nie powiedzieć: „już wiem, co będzie dalej”? Ile razy słuchać tej samej piosenki, by nie zatykać później uszu, gdy znów puszczą ją w radiu? Ile razy można jeść to samo ciasto z kremem, by nie poczuć przesytu i mdłości?  „Powtarzasz się, jesteś nudny” – usłyszymy od naszych słuchaczy, gdy będziemy opowiadać czwarty raz tę samą historię. Czy zatem Kościół nie jest przypadkiem zupełnie nieczuły na tę obserwację rzeczywistości? Czy nic sobie z tego nie robi i powtarza w nieskończoność co rok to samo?