PROWINCJA CHRYSTUSA KRÓLA SAC

W dniach 8-11 lutego 2010 r., w Ośrodku „Ojczyzna” odbyły się dni skupienia dla młodzieży z Fundacji AMF „Nasza Droga”. Skupienie prowadził ks. Roman Tkacz SAC. W pierwszej części pobytu w Hodyszewie młodzież zgłębiała wybrane problemy dotyczące Biblii, natomiast w drugiej części odbyły się „Warsztaty Tańca Integracyjnego, Hebrajskiego i Modlitewnego” prowadzone przez s. Sarę i s. Gracjanę ze Wspólnoty Sióstr Uczennic Krzyża. W Warsztaty Tańca włączył się również ks. Jacek Zakrzewski SAC z posługą kapłańską. W trakcie warsztatów Siostry starały się przekazać nową formę modlitwy: „Taniec Uwielbienia Boga”. Młodzież wraz ze swoimi opiekunami bardzo chętnie włączyła się w tą formę modlitwy. Było wiele radości i modlitewnego zamyślenia.

W środę 10 lutego 2010 r., na czwartej i piątej godzinie lekcyjnej odbyła się w naszej szkole żywa lekcja historii.
Uczniowie byli zapoznani z faktami dotyczącymi powstania Rzymu. Osoba prowadząca te lekcje opowiadała o micie dotyczącym powstania Rzymu. Oprócz tego uczniowie mogli  na własnej skórze przekonać się, jak wyglądały stroje noszone przez ówczesnych Rzymian.

W dniach 1-11 lutego 2010 r., w naszej parafii Św. Józefa Oblubieńca NMP w Otwocku – Wólce Mlądzkiej odbywały się Ferie Zimowe dla dzieci i młodzieży, którzy z różnych powodów nie mogli wyjechać na swój zimowy odpoczynek.

Uczestnicy (dzieci i młodzież) gromadzili się w salce parafialnej w godz. 9.oo – 13.oo, gdzie uczestniczyli w grach i zabawach. Do ich dyspozycji były dwa stoły pingpongowe oraz atlas do ćwiczeń fizycznych. W czasie odbywanych ferii wszyscy uczestnicy mieli okazję nauczyć się udzielania pierwszej pomocy.

Z danych opublikowanych przez Ministra Finansów wynika, że w ubiegłym roku tylko 28 procent uprawnianych osób skorzystało z możliwości przekazania 1 procentu organizacjom pożytku publicznego. Mimo tak małego zainteresowani tą formą pomocy organizacje pozarządowe otrzymały ponad 380 mln zł. Warto więc przypominać naszym parafianom, członkom wspólnot, przyjaciołom, aby lepiej wykorzystywali tę możliwość, jaką daje polskie prawo. Obecnie jest ponad 7 tys. organizacji, które mogą przyjmować jeden procent. Wśród nich jest kilka, które są związane z działalnością pallotynów.

Od tego roku przybyła kolejna fundacja, tym razem powołana przez Przełożonego Prowincji Chrystusa Króla – „Pallotyńska Fundacja Misyjna Salvatti.pl”. Będę bardzo wdzięczny za przypomnienie tym, którym duszpasterzujemy o możliwości odpisania jednego procentu na rzecz Fundacji. Wiele osób chce pomagać misjom. Doświadczamy tego na co dzien w Sekretariacie i w Fundacji. Warto, aby mieli świadomość również o możliwości przekazania części swojego podatku na rzecz misji.

Dokładniejsze informacje o sposobie przekazania jednego procentu można znaleźć na głównej stronie Fundacji - www.salvatti.pl

„Nad duchem człowiek nie ma władzy, aby go powstrzymać, a nad dniem śmierci nie ma mocy” (Kohelet 8,8)

Nikomu nie jest łatwo stąpać po tajemnicy śmierci. Pomimo wysiłków wyspecjalizowanej, kompetentnej i nowoczesnej medycyny, tylu rozważań filozofów, badań psychologów czy wielkiej „burzy eschatologicznej” teologów, o której ostatnio napisał śp. ks. prof. Lucjan Balter, zawsze pozostanie prawdziwą i aktualną sentencja Koheleta: „nad dniem śmierci [człowiek] nie ma mocy”; wobec śmierci „zawodzi wszelka wyobraźnia”. Przyszło nam – Rodzinie Pallotyńskiej – przeżyć i boleśnie doświadczyć, że śmierć wtargnęła przez ołtarzewskie okna i wśród nocnej ciszy, podczas snu przecięła nić życia śp. ks. prof. Lucjana Baltera – naszego Współbrata, niezwykłego człowieka, kapłana, pallotyna, profesora, tak bardzo znanego w kraju i za granicą.

I choć wiemy, że śmierć wpisana jest w ludzkie życie, choć uznajemy prawdę zawartą w Księdze Koheleta, że jest czas życia i śmierci, że na wszystko jest wyznaczona godzina pod słońcem; choć przyznajemy rację psalmiście, że dni człowieka są jak sen poranny, czy jak trawa, która rankiem rośnie i kwitnie, wieczorem więdnie i usycha, to jednak ta śmierć przyszła za wcześnie i tak niespodziewanie, pozostawia w naszych sercach ból i tęsknotę. Wierzymy jednak, że Bóg bogaty w miłosierdzie ma swoje plany i zawsze zabiera człowieka w najlepszym dla niego czasie.

Ostatnio wiele różnych ciekawych rzeczy dzieje się w naszym Stowarzyszeniu. Powstają nowe dzieła i instytucje. Zaproponowano mi, bym również podzielił się tym, co robię w Otwocku i powiedział jak, to się zaczęło…

Mam wieloletnie doświadczenie w pracy z dziećmi chorymi. Już jako seminarzysta-woluntariusz pracowałem pięć lat na oddziale onkologii dziecięcej w Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Teraz pracuję w hospicjum domowym dla dzieci w Łodzi. Pomysł na powstanie hospicjum dla dzieci w Otwocku wyszedł od rodziców chorych dzieci. Idea ta spotkała się z poparciem Pani profesor Danuty Perek, ordynator oddziału dziecięcego w Centrum Zdrowia Dziecka w Międzylesiu. Pani profesor, odnosząc się do kwestii śmierci dzieci w szpitalu, gdzie nie mają domowego ciepła i bliskości rodziny, podkreśliła konieczność zagwarantowania im odpowiednich warunków. Po rozmowach wiec z Panią Profesor Perek, zająłem się organizacją tego hospicjum.