Prowincja Chrystusa Króla

Postulat zakończony... 15 września ośmiu młodych nowicjuszy rozpocznie swoją formację nowicjacką w Wadowicach.

Dnia 24 sierpnia 2010 r., w naszej Wspólnocie postulanckiej zagościła ogromna radość. W czasie uroczystej wieczornej Eucharystii otrzymaliśmy dekrety przyjmujące nas do nowicjatu. Ośmiu kandydatów na kapłanów rozpocznie okres wstępny 15 września na Kopcu.

25 sierpnia, do pracy w Duszpasterstwie Powołań  Prowincji Chrystusa Króla dołączył ks. Mariusz Leszko SAC. Bardzo się cieszymy, że na koniec Postulatu dane nam było doświadczyć spotkania z księdzem, który z gorliwością wchodzi w pracę powołaniową. 

W dniu 26 sierpnia, w Uroczystość Matki Boskiej Częstochowskiej, udaliśmy się całą postulancką wspólnotą na Kopiec do Wadowic na obłóczyny. Sześciu starszych od nas nowicjuszy przyjęło strój Stowarzyszenia z rąk Księdza Prowincjała Józefa Lasaka SAC. Po uroczystej Eucharystii i obiedzie  udaliśmy się do Kalwarii Zebrzydowskiej, aby podziękować Matce Bożej za czas postulatu.

Na ręce Księdza Prowincjała Józefa Lasaka SAC składamy serdeczne podziękowania  Współbraciom za wszelkiego rodzaju pomoc, zainteresowanie i wspieranie nas modlitwą. Bóg zapłać!  Nie ustawajmy w modlitwie o nowe i święte powołania do naszego Stowarzyszenia.

Ks. Artur Manelski SAC wraz ze Wspólnotą postulancką

Św. Wincenty Pallotti – „Bóg Miłość Nieskończona”

Medytacja XII

Obowiązek doskonalenia się w sposób zasługujący, wynikający z faktu, że jesteśmy żywym obrazem Syna Bożego.

Modlitwa

Wypełnij moje jestestwo.
Wypełnij moje życie.
Duchu Święty, namaść mnie.
Wylej swoją miłość,
zstąp na mnie,
Duchu Święty, namaść mnie.

Homilia ks. abp. Henryka Hosera SAC z sanktuarium Matki Bożej Pojednania

Są miejsca na świecie, gdzie niebo śle na ziemię uśmiech, gdzie światło nie gaśnie, gdzie radość rozprasza smutek i gdzie cudownie dokonuje się misja Zbawiciela: gdzie niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia i głusi słyszą; umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię (Łk 7, 22). Tymi miejscami są te, gdzie stanęła stopa Matki Bożej i naszej, niosącej Dziecię, które nam się narodziło, Syna, który został nam dany (por. Iz 9,5).

Sanktuaria maryjne są rozproszone po świecie jak piękne klejnoty, jak drogocenne perły, jak skarb ukryty w ziemi, mające wartość Królestwa Niebieskiego, które już jest. Dla wielu, inicjatywa przyszła z góry, przez objawienia Matki naszego Pana, inne wyrosły z modlitwy i długiej tradycji, głoszącej o wysłuchanych modlitwach, o nadzwyczajnych dokonaniach Łaski o przemianach serc wielu.

Dlaczego Matka Boża tak często nas nawiedza, tak często przemawia, przypomina bez znużenia słowa najważniejsze, nieprzemijające, prorockie? Co jest wspólnego w objawieniach i upamiętniających je sanktuariach, świątyniach, i kapliczkach, skąd po górach, dolinach rozlega się głos?

„Pani Hodyszewska, Królowo Pojednania i Pani apostolskich dróg”- Apel Maryjny z Hodyszewa, 23 sierpnia 2010 r.

Maryjo, Królowo Polski, Pani Hodyszewska, Matko Pojednania i Królowo apostolskich dróg jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam. Te słowa wypowiadamy już od ponad 50.ciu lat. W czasie II wojny światowej praktykę Apelu szerzą wśród młodzieży akademickiej w Warszawie moderatorzy Sodalicji Mariańskiej oraz ks. Leon Cieślak, pallotyn, który nazwał go „Wielkim Raportem Rycerstwa Narodu Polskiego Chrystusowi na ręce Maryi”. Od ponad 50 lat co dzień stajemy do Apelu. Trudno dziś zliczyć ile razy zabrzmiały te słowa Apelowe. Niektóre z nich wpisały się w sposób szczególny w dzieje Narodu, m.in. Apel podczas obchodów Millennium Polski, prowadzony przez Prymasa Tysiąclecia, Apel z racji 600.lecia Jasnej Góry, czy wreszcie Apel prowadzony przez sługę Bożego Jana Pawła II podczas Światowych Dni Młodzieży w 1991 roku, który włożył w te trzy słowa: jestem, pamiętam, czuwam cały program, który chciał przekazać młodzieży świata. Od 25 marca 1995 poprzez Radio Maryja - a obecnie i telewizję Trwam - Apel Jasnogórski jest codziennie transmitowany i dociera na krańce ziemi. Również staje codziennie do Apelu

W niedzielę 15 sierpnia 2010 r., w Uroczystość Wniebowzięcia NMP, w Szymonce przeżywaliśmy uroczystość odpustową. Sumę odpustową odprawił i kazanie wygłosił ks. Krzysztof Morka SAC. Po mszy rozpoczął się odpustowy IX Festyn Parafialny. Wystąpił zespół „Duo Bayers”. Były gry, zabawy, loteria, aukcja, przejażdżki konne. Nie zabrakło smakołyków: dania z grilla, bigos, ciasta. Wspaniała atmosfera i podziw ludzi z zewnątrz, że w „takiej Szymonce” może być TAKA impreza! Jedynie słonko grzało trochę za mocno, toteż wiele osób, zwłaszcza starszych, po Mszy św. udało się do domów. Ci jednak, którzy pozostali nie żałowali.